Die Telefonie (griechisch τηλεφωνία, von τηλε-, altgr. Aussprache tele-, „fern“, „weit“ und φωνή, altgr. Aussprache phoné, „Stimme“) bezeichnet in erster Linie die Sprachkommunikation über eine technische Vorrichtung (z. B. Telefonnetz). Der erste Forscher, dem diese Form der Übermittlung von Sprachdaten bereits 1860 gelang, war Philipp Reis (verkannt und verarmt gestorben am 14. Januar 1874).

| Een telefoon, of eigenlijk telefoontoestel, is een toestel waardoor men kan spreken met iemand anders die ook een telefoontoestel bezit, mits beiden via een telefoonnetwerk verbonden zijn. Het telefoonsysteem maakt het mogelijk dat twee mensen een gesprek voeren, terwijl zij zich buiten gehoorbereik van elkaar bevinden. Telefoons zijn niet meer weg te denken uit de samenleving. In striktere zin wordt met telefoon het onderdeel van een telefoontoestel aangeduid dat het ontvangen telefoonsignaal omzet in geluid. In de laatste betekenis komen we het woord ook tegen in hoofdtelefoon en oortelefoon.

Telefonie je souhrnný název pro obousmerný zpusob prenosu lidského hlasu na velkou vzdálenost v reálném case. Telefonie se uskutecnuje prostrednictvím telefonní technologie. Ta zahrnuje

• koncová zarízení, telefony,
• prenosové prostredí, nebo-li Telefonní sít skládající se z telefonních vedení a telefonních prepínace ci prepínacích systému, které na ruzných úrovních provádejí propojování telefonních vedení v analogových systémech, nebo prepínání a smerování datových paketu ve VoIP a digitálních systémech.

Telefonul este un mijloc de comunicare care transmite şi recepţionează sunete la distanţă. Cel mai adesea telefonul este folosit pentru a transmite vocea umană, dar poate fi folosit şi la transmiterea altor tipuri de sunete. Cele mai multe telefoane operează prin transmiterea semnalelor electrice de-a lungul a diferite reţele telefonice complexe, fapt care permite aproape fiecărui utilizator al unui telefon să comunice cu aproape oricare alt utilizator al unui telefon conectat la reţea.