Taraça
taraça
isim (tara'ça) İtalyanca terrazza
1 . Bir yapının damında çevresi, üstü açık yer, tahtaboş, teras:
"Apartmanın çamaşır asılan bir de en üst taraça katı var."- H. Taner.
2 . Toprak veya başka malzemeyle elde edilen, bir duvarla desteklenen yüksek düzlük:
"Sofradan kalktık, köşkün önündeki taraçaya çıktık."- A. Gündüz.
3 . coğrafya Seki.
taraça
brezare, terracë, sumbullore, petanore
www.arnavutcasozluk.com