Tand ist die sprachlich gehobene und ungebräuchlicher werdende Bezeichnung für ein hübsches Ding, das keinen Wert hat. Davon auch das langsam abkommende Verb tändeln für spielerisches Hantieren und Kokettieren. Im bairisch-österreichischen Sprachraum ist ein Tandler ein Klein- oder Wanderhändler.

Tänder (latin dentes) bildar hos människan och de flesta däggdjur de organ, som är avsedda att bita av födan och i munnen söndertugga den för att på så sätt underlätta dess smältning i tarmkanalen.

Een tand is een harde, witte structuur in de mond. Zowel mensen als dieren kunnen tanden hebben. Diersoorten die geen tanden hebben zijn bijvoorbeeld de meeste vissen en vogels. Tanden hebben twee hoofdfuncties: ten eerste zijn het, net als nagels, aanvalswapen. Dieren met veel en sterke tanden staan bekend als roofdier, waardoor er enige angst heerst om dicht bij deze dieren in de buurt te komen. Voorbeelden zijn krokodillen, leeuwen, haaien en piranha's. De andere hoofdfunctie is het afsnijden en fijnmalen van voedsel. Vleeseters knippen hun prooi ermee in kleinere stukken en planteneters kauwen (en herkauwen) er hun voedsel mee.