Tabán
gzl 494 ay...
غزل 494
اي دل گر از آن چاه زنخدان به درآيي
هر جا که روي زود پشيمان به درآيي
هش دار که گر وسوسه عقل کني گوش
آدم صفت از روضه رضوان به درآيي
شايد که به آبي فلکت دست نگيرد
گر تشنه لب از چشمه حيوان به درآيي
جان ميدهم از حسرت ديدار تو چون صبح
باشد که چو خورشيد درخشان به درآيي
چندان چو صبا بر تو گمارم دم همت
کز غنچه چو گل خرم و خندان به درآيي
در تيره شب هجر تو جانم به لب آمد
وقت است که همچون مه تابان به درآيي
بر رهگذرت بستهام از ديده دو صد جوي
تا بو که تو چون سرو خرامان به درآيي
حافظ مکن انديشه که آن يوسف مه رو
بازآيد و از کلبه احزان به درآيي
substratum
[sab'stra:tëm, -të, -s] n. nënshresë. • bujq. taban (i dheut). • gjeol. nënshtrat. • ndërt. themel (pl. substrata, substratums)
tabán
(branţ, scândură, talpa plugului) s. n., pl. tabánetabán2 (oţel) s. n., pl. tabánuri
Copyright © 2004-2007 DEX online
TABAN
s. v. branţ, călcâi, leaţ, plaz, prispă, şipcă, talpă.
Copyright © 2004-2007 DEX online