| De T-staart is een speciale configuratie van de staart bij vliegtuigen. Bij vliegtuigen met een T-staart zitten de horizontale besturingsorganen bovenop de staart gemonteerd, en niet aan de basis van de staart zoals dat gebruikelijk is bij de meeste vliegtuigen. Het resultaat van deze configuratie is dat wanneer men het vliegtuig van voren bekijkt de staart op de letter T lijkt, vandaar de naam. Dit ontwerp heeft voordelen en nadelen:

• De besturingsorganen worden uit de luchtwervelingen die ontstaan door de vleugels gehouden. Waardoor het vliegtuig gemakkelijker te besturen is. Vooral bij lage snelheden is dit een groot voordeel. Hierdoor hebben STOL-vliegtuigen vaak deze staartconfiguratie.
• De afstand tussen de vleugels en de besturingsorganen wordt vergroot, daardoor is het vliegtuig gemakkelijker te besturen. En kunnen kleinere en lichtere stuurvlakken gebruikt worden om hetzelfde effect te bereiken.
• De besturingsorganen zitten hoog boven de romp. Daardoor kunnen op de vrijgekomen plaats waar ze normaal gesproken zouden zitten motoren worden geplaatst. Daarom hebben vrijwel alle vliegtuigen met de motoren achterop een T-staart. Voorbeelden zijn de Douglas DC-9, Fokker 100 en Tupolev Tu-154.