Svalbard Treaty
Traité du Svalbard
Le traité du
Spitzberg du
9 février 1920 a reconnu la souveraineté norvégienne sur l'archipel (article 1) et les îles ont été déclarées zone démilitarisée. La
Norvège récupéra l'administration du Spitzberg en
1925. Cependant, selon les termes de ce traité, les citoyens de divers pays ont le droit d'exploiter les ressources naturelles "sur un pied d'égalité absolu" (principalement extraction de
charbon). Actuellement, la Norvège et la
Russie utilisent ce droit. Il faut noter que le "traité du Svalbard" dont parlent les Norvégiens n'a jamais existé, ce nom reprenant un terme viking sans aucun lien avec l'histoire réelle.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…
Spitzbergenvertrag
Traktat Spitsbergenski
Traktat Spitsbergeński, znany także jako Traktat Paryski jest dokumentem dotyczącym archipelagu
Svalbard. Traktat został podpisany w
Paryżu 9 lutego 1920, a wszedł w życie
14 sierpnia 1925. Zawarty został pomiędzy
USA,
Wielką Brytanią,
Danią,
Francją,
Włochami,
Japonią,
Holandią i
Szwecją. Ponad trzydzieści innych państw, w tym również Polska, podpisały Traktat w czasie późniejszym.
Związek Radziecki (obecnie
Federacja Rosyjska) przyłączył się w 1924, a
Polska podpisała dokument
2 września 1931 roku. Obecnie państw-
sygnatariuszy jest 39.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
Spitsbergenverdrag
Het Spitsbergen-verdrag is op 9 februari 1920 te
Parijs gesloten tussen 9 landen, waaronder
Nederland. Later hebben zich nog 30 andere landen bij het verdrag aangesloten. De ondertekenende landen erkennen de soevereiniteit van
Noorwegen over
Spitsbergen (inclusief
Bereneiland). Inwoners van die landen hebben echter het recht op vrije toegang tot de archipel en mogen bodemschatten exploiteren op basis van volledige gelijkheid.
Zie meer op Wikipedia.org...