Sturm und Drang

Sturm und Drang (the conventional translation is "Storm and Stress"; a more literal translation, however, might be storm and urge, storm and longing, or storm and impulse) is the name of a movement in German literature and music taking place from the late 1760s through the early 1780s in which individual subjectivity and, in particular, extremes of emotion were given free expression in response to the confines of rationalism imposed by the Enlightenment and associated aesthetic movements. The philosopher Johann Georg Hamann is considered to be the ideologue of Sturm und Drang, and Johann Wolfgang von Goethe was a notable proponent of the movement, though he and Friedrich Schiller ended their period of association with it, initiating what would become Weimar Classicism.
See more at Wikipedia.org...

Sturm und Drang (« tempête et passion/élan » en français) est un mouvement à la fois politique et littéraire essentiellement allemand de la deuxième moitié du . Il succède à la période des Lumières (Aufklärung) et se pose en contestation de ce précédent mouvement. Il est le précurseur du romantisme. Le nom vient de celui d'une pièce de théâtre de Klinger : Sturm und Drang (« Tempête et passion/élan » en français).
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Sturm und Drang ist die Bezeichnung für die Epoche deutscher Literatur von etwa 1769 bis etwa 1785 und wird auch „Geniezeit“ oder „zeitgenössische Genieperiode“ genannt nach der Verherrlichung des Genies als „Urbild des höheren Menschen und Künstlers“, „des wahren Schöpfers der Kunst“. Die Epoche ist nach dem gleichnamigen Drama Friedrich Maximilian Klingers benannt. Sie kann wohl in die europäische Vorromantik eingeordnet werden.
Mehr unter Wikipedia.org...

Sturm und Drang (także Okres burzy i naporu) to nazwa okresu w literaturze niemieckiej przypadającego umownie na lata 1767-1785. Nazwa wywodzi się od tytułu dramatu niemieckiego pisarza Friedricha Maximiliana Klingera o tej samej nazwie. Dramat Klingera ukazał się w Polsce w roku 1901 pod tytułem Burza i szał (1901), jednak w odniesieniu do epoki przyjęło się tłumaczenie tego wyrażenia jako burza i napór.Okres ten to protest literacki przeciwko rozbiciu państwa niemieckiego na małe państewka feudalne, przeciw uciskaniu mieszczan oraz chłopów, przeciw upadkowi gospodarczemu i kulturalnemu. Artyści przedkładali intuicję i uczucie nad rozum, w swych utworach nawiązywali do źródeł narodowych i ludowych. Przywódcą duchowym ruchu był Johann Gottfried Herder, niemiecki filozof, pastor i pisarz. W okresie tym działali najwięksi poeci niemieccy: Johann Wolfgang Goethe oraz Fryderyk Schiller. Obaj pisarze w swojej ojczyźnie uznawani są za klasyków, natomiast w odniesieniu do reszty literatury europejskiej ich twórczość z okresu „burzy i naporu” uznawana jest za preromantyczną. Czołowymi utworami tego okresu są Cierpienia młodego Wertera Goethego oraz Zbójcy Schillera.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Lo Sturm und Drang (tempesta e impeto) è stato uno dei più importanti movimenti culturali tedeschi e convenzionalmente lo si colloca tra il 1765 e il 1785 anche se ciò non è completamente esatto. Prende il nome dall'omonimo dramma pubblicato nel 1776 da Maximilian Klinger. Lo Sturm und Drang contribuì, assieme al Neoclassicismo, alla nascita del Romanticismo tedesco. Alcuni storici della letteratura e germanisti sostengono la possibilità di includere lo Sturm und Drang assieme al Neoclassicismo e al Romanticismo in un movimento culturale più ampio e complesso definito spesso Età di Goethe (1749 - 1832), basandosi anche sulle considerazioni che nel 1830 il tedesco Heinrich Heine fece sul periodo appena trascorso.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...