Imperium osmańskie próbowało zmusić lokalnych albańskich władców do płacenia trybutu, a żeby zapewnić ich wierność, zmuszało ich do oddania swoich synów jako zakładników. Tak też stało się z synami Gjona Kastrioty. W 1423 r. Jerzy Kastriota, wraz ze swoimi trzema braćmi, wstąpił do szkoły wojskowej, po czym brał udział w wielu bitwach po stronie imperium otomańskiego. Za swoje militarne sukcesy Jerzy otrzymał tytuł Iskander Bey Arnauti, (alb.: Skënderbeu). Po turecku ten tytuł oznaczał: Lord Aleksander, porównując mistrzostwo wojenne Kastrioty do Aleksandra Wielkiego. Skanderbeg wkrótce zmienił stronę, po której walczył, i powrócił do ojczyzny, gdzie bronił Albanii przed najazdami Turków aż do swojej śmierci.