Selim III

Selim III (Ottoman Turkish: سليم ثالث Selīm-i sālis) (December 24, 1761 –  July 28/29, 1808) was the Sultan of the Ottoman Empire from 1789 to 1807. He was a son of Mustafa III (1757–74) and succeeded his uncle  Abdülhamid I (1774–89). The talents and energy with which Selim III was endowed had endeared him to the people, and great hopes were founded on his accession. He had associated much with foreigners, and was thoroughly persuaded of the necessity of reforming his state. But Austria and Russia gave him no time for anything but defense, and it was not until the peace of Iaşi (1792) that a breathing space was allowed him in Europe, while Napoleon's invasion of Egypt and Syria soon called for Turkey's strongest efforts and for the time shattered the old-standing French alliance.
See more at Wikipedia.org...

Selim III (24 décembre 1761 - 28 juillet 1808) fut sultan de l'Empire ottoman du 7 avril 1789 au 29 mai 1807.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Selim III. (* 24. Dezember 1762; † 28. Juli 1808) war 1789 bis 1807 Sultan des Osmanischen Reiches.Selim war ein Sohn des Sultans Mustafa III. und einer Georgierin und folgte seinem Onkel Abdülhamid I. auf dem Thron. Er hatte viel mit Ausländern verkehrt und war zu der Erkenntnis gelangt, dass der Staat gründlich reformiert werden müsse. Zunächst führte er jedoch die Kriege gegen Österreich und Russland mit wenig Erfolg weiter. Erst nach dem Frieden von Sistowa 1791 mit Österreich und dem Frieden von Jassy (Iasi) 1792 mit Russland bekam er in Europa eine Atempause, während Bonapartes Invasion in Ägypten und Syrien ab 1798 alle Kräfte des Osmanischen Reiches band und außerdem die alte Allianz zu den Franzosen zerbrechen ließ. Im Friedensschluss von 1802 konnte er allerdings Ägypten erneut für sein Reich sichern.
Mehr unter Wikipedia.org...

Selim III (ur. 24 grudnia 1761, zm. 28/29 lipca 1808), sułtan Turcji w latach 1789-1807, z dynastii Osmanów.Był synem sułtana Mustafy III, wstąpił na tron po śmierci stryja Abdulhamida I. Podjął próby reformy administracji, finansów i wojska na wzór państw zachodnioeuropejskich; nawiązał z tymi krajami stosunki dyplomatyczne. Dążył zarazem do centralizacji władzy. Jego działania spotkały się z niechęcią janczarów, warstw posiadających oraz duchowieństwa islamskiego. W 1807 został odsunięty od władzy, a rok później uduszony na polecenie swojego kuzyna, Mustafy IV.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Secondo alcuni storici fu vittima della spregiudicatezza della politica estera di Napoleone.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...