Seele (die)
ruh, can, gönül, kişi, kimse, öz, timsal
{
soul
}
ruh, can, maneviyat, gerçek anlam,...
{
spirit
}
Seele
l, ruh, can, gönül; Allahin evi 2. (Geistesverfassung) akil, fikir, zihin 3. (e-r Schußwaffe) namlunun iç boşluğu; namlu müceffi 4. (allg.) (innerer Teil) iç kismi 5. (Mensch) insan, sahis, sekene, nüfus 6. naut. (bei Tauwerk) fitil 7. (e-s Unternehmens) animatör; e-e ^ von Mensch halim sei im bir adam; F: cok iyi bir cocuk; sich die ^ aus dem Leib reden a^zini yormak; ^un hat die liebe <od. arme) ~ Ruh1! l. Nihayet arzusuna nail oldu! 2. fron. F Nihayct zararia akillanmis! j-m auf der ^ lasten yüre-gine dort olm.; j-m et. auf die ^ binden F hararetle tav-siye etm.; mit (od. von) ganzer ^ canügönülden
Seele
" [die] ruh, can; insan, kişi; iç kısım, iç boşluk"
Seele
(Sâil. C.) Dilenciler.
seele
dilenenler.