Schlaf (der)
uyku, uyuma, kış uykusu, uyku hali, ölüm
{
sleep
}
şekerleme, kestirme, uyku, kısa uyku,...
{
nap
}
uykusu olma, uykulu olma, uyuklama,...
{
sleepiness
}
uyuklama, şekerleme, misafirhane,...
{
kip
}
schlafen
uyumak, uyuklamak, gecelemek, kalmak,...
{
sleep
}
pineklemek, uyuklamak, uyumak
{
slumber
}
Schlaf
m uyku; Uichter -/ kuş uykusu; keinen ^ finden können gözleri kapamamak; e-n festen (bz.w. leichten) ~ haben uykusu derin (bzw. hafif) olm.; bevor er sich noch den ^ aus den Augen gewischt hatte gözünün çapağım silmeden; ~ bekommen uykusu gelmek; leh habe nicht genug — gehabt. Uykumu alamadım. den ~ des Gerechten schlafen müsterih uyumak; in tiefern ~ liegen derin uykuda olm.; im ^ reden sayıklamak; So etwas ware mir nicht im — eingefallen. ßöyle bir şey hatır ve hayalimden geçmezdi. in den ^ singen (Kind) ninni söyleyerek uyutmak; Mit dem ~ war es bei mir vorbei. Uyku bana haram oldu. -abteil n yataklı kompartıman -anzug m pijama
Schlaf
[der] uyku