Sanhedryn (hebr. Sanhedrin, gr. Synedrion), inaczej Wysoka Rada lub Wielki Sanhedryn (hebr. Sanhedrin Ha-Gedola) był w starożytnej Judei, najwyższą żydowską instytucją religijną i sądowniczą, znaną od ok. 200 roku p.n.e. Składał się z 71 członków (23 kapłanów, 23 pisarzy, czyli rabinów i 23 starszych, czyli arystokratów świeckich), głównie arystokracji saducejskiej. Od czasu Machabeuszów w skład sanhedrynu wchodzili także faryzeusze. Przewodniczącym (nasim) sanhedrynu był z urzędu arcykapłan.