The Roman conquest of Britain was a gradual process, beginning effectively in AD 43 under Emperor Claudius, whose general Aulus Plautius served as first governor of Britannia. Great Britain had already frequently been the target of invasions, planned and actual, by forces of the Roman Republic and Roman Empire. In common with other regions on the edge of the empire, Britain had enjoyed diplomatic and trading links with the Romans in the century since Julius Caesar's expeditions in 55 and 54 BC, and Roman economic and cultural influence was a significant part of the British late pre-Roman Iron Age, especially in the south.

Nadat in 40 keizer Caligula op zijn plannen is teruggekomen, besluit keizer Claudius in het jaar 43 tot een invasie van Brittannië. Volgens sommige bronnen is dit besluit het gevolg van de vlucht van de Keltische, pro-Romeinse koning Verica, nadat deze door de Britse koning Cunobelin is afgezet. Daarnaast is Brittannië rijk aan lood en tin.