Rachela (
hebr. רָחֵל Rachael owca) - postać z
biblijnych i
midraszowych legend opisujących początki narodu żydowskiego, żona patriarchy
Jakuba, matka dwóch pokoleń Izraela (
Józefa i
Beniamina). Córka
Labana i siostra
Lei. Podróż Jakuba na Wschód (do
Mezopotamii) w poszukiwaniu żony z własnego ludu, spotkanie z Rachelą przy studni i wprowadzenie go przez nią do domu Labana relacjonuje we wschodni sposób
bajeczny 29 rozdział
Księgi Rodzaju. Zakochany w Racheli Jakub zgodził się by ją otrzymać służyć jej ojcu przez siedem lat. Laban zaakceptował propozycję, a siedem lat wydało się Jakubowi "jak dni kilka, bo bardzo miłował Rachelę". Laban oszukał jednak Jakuba, pod koniec siedmioletniego okresu służby "wprowadzając do Jakuba" nie piękną Rachelę, ale jej brzydszą starszą siostrę Leę. Razem z Leą dał Jakubowi niewolnicę
Zilpę. Jakub odkrył oszustwo dopiero po nocy spędzonej z Leą - Laban usprawiedliwił oszustwo zwyczajem wydawania za mąż najpierw starszej córki, obiecał jednak dać mu także Rachelę w zamian za kolejne siedem lat służby. Po siedmiu latach otrzymał ją i niewolnicę
Bilhę.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...