W przypadku związków posiadających aktywność biologiczną mieszanina racemiczna wykazuje często odmienne właściwości od poszczególnych enancjomerów, co czasami może powodować tragiczne konsekwencje, tak jak to było w przypadku talidomidu. Z tego względu, współcześnie każdy chiralny związek chemiczny, który ma być zastosowany jako lek, musi zostać rozdzielony na enancjomery i działanie każdego z enancjomerów musi być osobno poddane testom klinicznym.