(, "leaning [of the hands]"), also (, "ordination"), or (, "rabbinical ordination") is derived from a Hebrew word which means to "rely on" or "to be authorized". It generally refers to the ordination of a rabbi within Judaism. In this sense it is the "transmission" of rabbinic authority to give advice or judgment in Jewish law. Although presently most functioning synagogue rabbis hold by some rabbinical institution or academy, this was until quite recently not always required, and in fact many Haredi rabbis may not be required to hold a "formal" even though they may occupy important rabbinical and leadership positions.

Semicha (סמיכה, Auflegen (der Hände)), auch semichut (סמיכות, Ordination), oder semicha lerabbanut (סמיכה לרבנות, rabbinische Ordination) bezeichnet im Judentum die formelle Ordination als Rabbiner. Dem Ordinierten wird durch die Semicha die Berechtigung zugesprochen, gültige Entscheidungen in Fragen des Religionsgesetzes, der Halacha, zu treffen.

La semikha (hébreu : סמיכה, « imposition [des mains] »), plus exactement semikha lerabbanout (hébreu : סמיכה לרבנות, « ordination rabbinique »), également appelée semikhout (hébreu : סמיכות, « ordination »), désigne à l'origine le geste par lequel l'autorité était transmise au sein des enfants d'Israël, et signifie actuellement l'ordination d'un rabbin au sein du judaïsme, bien que tous les rabbins n'en soient pas détenteurs.

Smicha (z hebr. סמיכה - nałożenie rąk) - w tradycji judaistycznej przekazanie władzy sądzenia. Pierwszego przekazania dokonał Jahwe dając Mojżeszowi Torę. Następnie Mojżesz z Boskiego polecenia poprzez położenie rąk przekazał tę władzę Jozuemu. Później władza przechodziła nieprzerwanie przez starszyznę (sędziów - aż do Samuela, proroków, Wielkie Zgromadzenie (ostatnim ze Zgromadzenia był Szymon Sprawiedliwy), Antygona z Socho, zugot aż do tanaitów. Dla tych ostatnich używano tytułu rabi w Palestynie i raw w Babilonii. Nieprzerwana smicha została zagrożona przez prześladowania po powstaniach żydowskich, ostatecznie zanikła w IV w. Kabaliści zgromadzeni w Safed próbowali ją przywrócić w 1538, ale napotkali opór rabina Jerozolimy. W 2004 r. izraelscy ortodoksyjni rabini różnych grup zebrali się w celu przywrócenia Sanhedrynu w Tyberiadzie. Smichę otrzymał od nich rabin Mojżesz Halberstam.