The Book of Psalms (Tiberian: Təhillîm; Modern: Tehillim, תְהִלִּים, or "praises"), commonly referred to simply as Psalms, is a book of the Hebrew Bible, the Christian Bible, and the Islamic Zabur. Taken together, its 150 poems "express virtually the full range of Israel's religious faith."

Als Psalm (gr.  psalmós „Saitenspiel“) werden vor allem die 150 geistlichen Lieder in der Bibel bezeichnet, die im Buch der Psalmen zusammengefasst sind. Aber auch an weiteren, meist strukturell herausragenden Stellen finden sich poetische Texte, welche die Merkmale eines Psalms tragen: im Pentateuch sind etwa das Siegeslied am Schilfmeer oder das Lied des Mose zu nennen. Dazu kommen weitere, wie die Psalmen aus dem Hohelied Salomos, der Königs- und der Prophetenbücher.

Das Buch der Psalmen (hebräisch Tehillim‎ תְהִלִּים) ist ein Buch des (jüdischen) Tanakh  bzw. der (christlichen) Bibel. Es handelt sich dabei um eine Zusammenstellung von 150 Psalmen, also Gebeten, Liedern und Gedichten. Auch heute noch, über dreitausend Jahre nach ihrer Entstehung werden Psalmen von Juden und Christen verehrt und gebetet. Schriftstellern und Musikern war und ist der Psalter eine Quelle für Inspiration. Psalmennachdichtungen bzw. Vertonungen von Psalmen hat es durch die Jahrhunderte bis heute immer wieder gegeben.

Le livre des Psaumes (ספר תהילים Sefer Tehillim en hébreu, Livre des Louanges) est un livre de la Bible hébraïque (l'"Ancien Testament" des chrétiens), le premier de la section des Ketouvim. Dans l'Évangile selon Luc (24:44), c'est à l'ensemble des Ketouvim (Écrits) que le mot "psaumes" fait référence. Par cette synecdoque, le Livre des Psaumes est présenté comme le livre le plus important des Ketouvim.

Med psalm menas antingen

Psaltaren är en av Gamla Testamentets böcker. Den innehåller 150 böner och lovsånger (149 i vissa översättningar ), allmänt kallade psalmer. De är fördelade i första till femte boken av psaltaren. Många av dem tillskrivs kung David och man möter därför ofta benämningen Davids-psalm, Konung Davids psalm vid sidan av Psaltarpsalm''.

Psalm ( psalmós, pochodzi od psallein i oznacza śpiew przy akompaniamencie instrumentu strunowego zwanego psalterion) – liryczny utwór modlitewny, rodzaj  pieśni religijnej, o podniosłym, modlitewnym charakterze, którego adresatem jest zazwyczaj Bóg, rzadziej człowiek. Ze względu na treść wyróżnia się psalmy: dziękczynne, błagalne, pokutne, prorocze, pochwalne, patriotyczne, żałobne. Psalmy odgrywają w kościołach protestanckich bardzo dużą rolę, są podstawą prawie każdego nabożeństwa. Biblia obejmuje 150 psalmów o podwójnej numeracji hebrajskiej i grecko-łacińskiej. Tradycja przypisywała Dawidowi autorstwo wszystkich psalmów. Dziś wiemy, że ten żydowski władca mógł być autorem tylko 73 spośród nich. Zbiór psalmów, przeznaczonych do odśpiewania w danym nabożeństwie, nazywa się psalmodią. Fabuła jest uschematyzowana i uboga w realia. Interpretacja utworu wymaga przejścia od znaczenia dosłownego do znaczenia alegorycznego lub symbolicznego.

Księga Psalmów [Ps], Psałterz, Psałterz Dawidowy (w średniowiecznej łacinie psalterium od gr. psalterion, z gr. psallo, śpiewać) - wchodzący w skład Biblii (Stary Testament) zbiór 150 utworów poetyckich w języku hebrajskim. Zebranie psalmów (i autorstwo wielu z nich) tradycyjnie przypisywano królowi Dawidowi, a także Jeremiaszowi i królowi Salomonowi. Część zresztą zawiera w tytułach imię prawdziwego albo domniemanego autora, okoliczności powstania, sposób wykonania oraz inne uwagi. Obecnie uważa się, że Księga Psalmów powstawała w długim okresie historycznym: niektóre są bardzo stare, inne zawierają aluzje do niewoli babilońskiej (np. Ps 137).