The Phoenician alphabet, called by convention the Proto-Canaanite alphabet for inscriptions older than around 1050 BC, was a non-pictographic consonantal alphabet, or abjad. It was used for the writing of Phoenician, a Northern Semitic language, used by the civilization of Phoenicia. It has been classified as an abjad because it records only consonantal sounds, with the addition of matres lectionis for some vowels.

Die phönizische Schrift ist eine linksläufige Konsonantenschrift aus 22 Zeichen, deren Reihenfolge das Abdschad übernommen hat und die vom 11. bis 5. Jahrhundert v. Chr. in Libanon, Palästina und Syrien verwendet wurde. Mit ihr wurden nicht nur die phönizische Sprache, sondern lange auch die aramäische, hebräische und andere semitische Sprachen geschrieben.

L’alphabet phénicien est un ancien alphabet de type abjad utilisé par les Phéniciens pour noter leur langue. Il a été emprunté par plusieurs peuples méditerranéens pour donner notamment :

• L'alphabet paléo-hébraïque, dont est issu :
  • L'alphabet samaritain, toujours utilisé par les Samaritains ;
• l'alphabet grec, duquel sont à leur tour issus :
  • l'alphabet étrusque, qui a donné l'alphabet latin ;
  • l'alphabet cyrillique ;
  • l'alphabet gotique ;
  • l'alphabet copte ;
• l'alphabet araméen, duquel sont issus :
  • l'alphabet hébreu ;
  • l'alphabet syriaque ;
  • l'alphabet arabe ;
  • l'alphabet mandéen.

Det feniciska alfabetet kan dateras till cirka 1000 f.Kr. och utgår från det ugaritiska alfabetet. Detta alfabet användes av Fenicierna och antas ha givit upphov till det Grekiska alfabetet, det Hebreiska alfabetet och flera andra. Liksom som i de hebreiska och arabiska alfabeten saknar det feniciska symboler för vokaler, alla symbolerna representerar en konsonant. De är därför inte egentliga alfabet i modern mening, utan abjader.

Alfabet fenicki, będący modyfikacją istniejącego wcześniej pisma Proto-Kananejskiego jest najstarszym zachowanym alfabetem świata. Uważa się, że powstał około 1050 p.n.e., najprawdopodobniej dla potrzeb rozwijającego się handlu. Służył do zapisu fenickiego, języka z grupy północnosemickiej, używanego w starożytności na terenie dzisiejszego Libanu oraz w licznych fenickich koloniach. Zapis ten, poprzez oparte na nim pisma greckie i hebrajskie, dał początek wszystkim alfabetom stosowanym współcześnie na terenie Europy oraz arabskiemu, a nawet dewanagari używanemu obecnie w Indiach.