The Peru–Bolivian Confederation (or Confederacy) was a short-lived confederate state that existed in South America between 1836 and 1839. Its first and only head of state, titled Supreme Protector, was the Bolivian president, Marshal Andrés de Santa Cruz.

Den peru-bolivianska konfederationen bildades 1836. Delegater från departementen Ayacucho, Arequipa, Cusco och Puno hade då bildat en stat som kallades Sydperu. Samtidigt bildade departementen i norra Peru en stat som kallades Nordperu. Dessa nybildade stater gick sedan ihop i en konfederation med Bolivia, vilken stadfästes den 1 maj 1837.

Konfederacja Peruwiańsko-Boliwijska – państwo w Ameryce Południowej, istniejące w latach 1836-1839.

De Confederatie van Peru en Bolivia was een staat die korte tijd in Zuid-Amerika bestond. Tussen 1836 en 1838 vormden Peru en Bolivia in deze staat een unie. De enige president die de staat kende was Andrés de Santa Cruz (getiteld de Supremo Protector, ofwel de Opperste Beschermer). Bij zijn aantreden als president van de Confederatie van Peru en Bolivia was Santa Cruz president van Bolivia, en in 1827 was hij ook president van Peru geweest.<br\> Tacna was de hoofdstad van de confederatie.

A Confederação Peru-Boliviana foi um Estado de breve existência que reuniu Peru e Bolívia numa só nação entre 1836 e 1839. Seu único presidente (sob o título de "protetor supremo") foi Andrés de Santa Cruz. A Confederação caiu quando derrotada pelo Chile na Batalha de Yungay. Sua capital era Tacna.