Pelops

In Greek mythology, Pelops (Greek Πέλοψ, from pelios: dark; and ops: face, eye) was venerated at Olympia, where his cult developed into the founding myth of the Olympic Games, the most important expression of unity, not only for the Peloponnesus, "land of Pelops", but for all Hellenes. At the sanctuary at Olympia, chthonic night-time libations were offered each time to "dark-faced" Pelops in his sacrificial pit (bothros) before they were offered to the sky-god Zeus (Burkert 1983:96).
See more at Wikipedia.org...

Dans la mythologie grecque, Pélops (en grec ancien  / Pélops, étymologie obscure), fils de Tantale et Dioné (ou d'Euryanassa selon les auteurs), fut l'ancêtre des Atrides à Mycènes et donna son nom au Péloponnèse.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Pelops (griechisch: Πέλοψ) ist in der griechischen Mythologie der Sohn des phrygischen Königs Tantalos, Bruder der Niobe und Bruder des Broteas.Pelops wurde von seinem Vater in Stücke geschnitten und gekocht den Göttern als Speise vorgesetzt, um deren Allwissenheit auf die Probe zu stellen. Die Götter merkten aber den Betrug und ließen das Mahl unberührt; nur Demeter, die gerade um ihre Tochter Persephone trauerte, verzehrte eine Schulter. Zeus befahl darauf dem Hermes, die Stücke wieder in den Kessel zu legen, aus welchem dann Klotho den Knaben in erneuter Schönheit hervorzog. Die fehlende Schulter ersetzte Demeter durch eine elfenbeinerne, weshalb alle Nachkommen des Pelops - die Pelopiden - als erbliches Abzeichen ihres Geschlechts ein weißes Mal auf der Schulter hatten.
Mehr unter Wikipedia.org...

Pelops - w greckiej mitologii syn Tantala, założyciel dynastii Pelopidów. Jako dziecko został zabity przez ojca i podany na uczcie bogom. Tylko Demeter, pogrążona w smutku po śmierci Persefony, zjadła kawałek łopatki, natomiast inni bogowie nie tknęli potrawy. Został wskrzeszony przez Hermesa na polecenie Zeusa (łopatka została zastąpiona kością słoniową), po czym przebywał pewien czas na Olimpie. Chcąc zdobyć rękę Hippodamei, córki Ojnomaosa, króla Pisy (w Elidzie) musiał wygrać wyścig z władcą, który jako syn Aresa otrzymał od ojca nadzwyczajne konie, które gwarantowały mu zwycięstwo (Ojnomaos zgładził wcześniej 12 pretendentów). Hippodameja, chcąc zagwarantować swojemu kochankowi zwycięstwo, poprosiła woźnicę Ojnomaosa, Myrtilosa, który także się w niej kochał, o wyciągnięcie z wozu ojca zatyczek z osi rydwanu (lub, wg innej wersji, zastąpienie zatyczek woskowymi). Ojnomaos zginął uplątany w lejce i ciągnięty przez konie lub, wg innej wersji mitu, zabity przez Peopsa. Tuż przed śmiercią przeklął zdradę Myrtilosa, życząc mu śmierci z rąk Pelopsa. Po wygranym wyścigu Pelops jechał rydwanem wraz z Hippodameją i Myrtilosem. Zatrzymali się, a Pelops udał się poszukać wody dla oblubienicy. Wówczas Myrtilos spróbował zgwałcić Hippodameję. Dowiedziawszy się o tym, Pelops zabił woźnicę, zrzucając go z Gerajstosu do morza zwanego później Myrtojskim. Myrtilos w ostatnich chwilach życia przeklął ród Pelopsa. Pelops został później oczyszczony z dwóch zabójstw przez Hefajstosa i sprawował władzę w Elidzie, a następnie podbił cały Peloponez (Peloponnesos - gr. "wyspa Pelopsa"). Przekleństwo ojca swojej żony (lub woźnicy Myrtilosa) dotknęło synów Pelopsa - Atreusa i Tiestesa - oraz ich potomków. Jedno z podań mówi, iż jest inicjatorem igrzysk w Olimpii. Mit ten jest częstym tematem w sztuce antycznej (rzeźby w świątyni Zeusa w Olimpii) i nowożytnej (m.in. Peter Paul Rubens).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Pelope (greco Πέλοψ) è una figura della mitologia greca.Pelope è l'eponimo del Peloponneso, nonché fondatore dei giochi olimpici e signore di Pisa. Era figlio di Tantalo e Dione. Il mito di Pelope è legato a due momenti importanti: la sua morte (e relativa resurrezione), e la gara contro Enomao re dell'Elide per avere la mano della figlia Ippodamia. Il primo momento è stato architettato dal padre Tantalo che con le carni del figlio ucciso imbandì un banchetto per gli dei dell'Olimpo; la sua resurrezione fu una volontà degli stessi dei disgustati di quella pietanza.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...