The Palace of Whitehall (or Palace of White Hall) was the main residence of the English monarchs in London from 1530 until 1698 when all except Inigo Jones's 1622 Banqueting House was destroyed by fire. Before the fire it had grown to be the largest palace in Europe, with over 1,500 rooms, overtaking the Vatican and Versailles. The palace gives its name, Whitehall, to the road on which many of the current administrative buildings of the UK government are situated, and hence metonymically to the central government itself.

Der Palace of Whitehall (deutsch: Whitehall-Palast) war ab 1530 die Hauptresidenz der britischen Monarchen in London. Im Jahr 1698 zerstörte ein Großbrand den gesamten Palast, mit Ausnahme des Banqueting House. Vor dem Brand war er einer der größten Paläste in Europa, mit mehr als 1.500 Räumen.

Le palais de Whitehall fut la principale résidence des souverains anglais à Londres de 1530 jusqu'en 1698. C'était aussi devenu le plus grand palais d'Europe en s'étendant progressivement jusqu'à plus de 1 500 pièces. Il fut presque intégralement détruit en 1698 par un incendie, à l'exception de la Maison des banquets d'Inigo Jones.

Whitehallpalatset (Palace of Whitehall) var de brittiska monarkernas huvudresidens London från 1530 till 1698 då allt utom Inigo Jones' Banqueting House från 1622 förstördes i en brand. Före branden var palatset, med sina över 1 500 rum, det största i  Europa.

Whitehall Palace - rezydencja brytyjskich monarchów od 1530 do 1698, kiedy to miał miejsce pożar, w którym spłonął prawie w całości. Wcześniej jednak urósł do rangi największego pałacu w Europie, posiadał 1500 pokoi (był równocześnie największym budynkiem na świecie).