Ottoman Turkish language

Ottoman Turkish ( or , Ottoman Turkish: ) was the variant of the Turkish language that was used as the administrative and literary language of the Ottoman Empire. It contains extensive borrowings from Arabic and Persian languages, as a result of this process, Ottoman Turkish was largely unintelligible to the less educated members of society. Ultimately, however, spoken Turkish would come to be greatly influenced by Ottoman Turkish.
See more at Wikipedia.org...

Die osmanische Sprache (Osmanlica oder Osmanli Türkçesi, Eigenbezeichnung: / lisân-i Osmânî) war jene Ausprägung der türkischen Sprache, die für administrative und literarische Zwecke im Osmanischen Reich verwendet wurde. Sie enthielt ausgiebige Lehnwörter aus dem Persischen, welches wiederum selbst zahlreiche arabische Elemente aufgenommen hatte. Als Ergebnis war Osmanisch für die Bevölkerungsschichten mit geringerem Bildungshintergrund kaum verständlich. Letztlich hat Osmanisch das umgangssprachlich gepflegte Türkisch dennoch stark beeinflusst.
Mehr unter Wikipedia.org...

Język osmańsko-turecki (czasem także używa się określenia: język osmański) - oficjalny język imperium osmańskiego, wywodzący się z grupy języków tureckich. Zapisywany był alfabetem arabskim.Język osmańsko-turecki powstał w wyniku długiej, obejmującej kilka stuleci, koegzystencji trzech głównych języków, używanych przez elity rządzące państwem tureckim. Na język turecki, jako ojczysty język większości mieszkańców państwa, nawarstwiały się silne wpływy język perskiego, głównego języka kultury i literatury narodów Bliskiego Wschodu, oraz język arabski, język religii. Ponieważ wykształcone elity państwa tureckiego znały biegle wszystkie trzy języki, doszło do powstania swoistej ich mieszanki: o ile główna struktura języka, obejmująca fonetykę i morfologię pozostawała turecka, o tyle np. słownictwo, ale także składnia - i w o wiele mniejszym stopniu również morfologia (np. sufiksy słowotwórcze), bardzo silnie uległy wpływom perskim i arabskim.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Осма́нский язы́к (самоназвание: لسان عثمانی — lisân-ı Osmânî, ), называемый также османско-турецким, — государственный язык Османской империи, принадлежит к огузской подгруппе тюркских языков. Несмотря на то, что османский язык был тюркским в своей основе, его лексика примерно на 70 % состояла из арабских и персидских слов, причём арабизмы в большинстве своём пришли (как и в другие тюркские языки) через персидское посредство. Помимо этого, использовались отдельные арабские и персидские грамматические конструкции. Поэтому к середине XIX века османский язык очень сильно отличался от разговорных турецких диалектов (хотя, с другой стороны, и влиял на них). Использовался арабский алфавит с некоторыми модификациями (общими с персидской письменностью).
Продолжение на Wikipedia.οrg...

El Turco otomano u osmanlica es el idioma predecesor de la lengua turca moderna que era empleado en la administración y el lenguaje literario del Imperio Otomano, un idioma que incorpora vocabulario y expresiones del árabe y del persa, así como algunas de sus estructuras sintácticas. Siendo la lengua oficial del Imperio era hablado en todos sus confines como lengua franca entre los diferentes pueblos que lo conformaban aunque para el pueblo llano la ingente cantidad de añadidos del árabe o el persa fueran fuera incrompesible, por lo que se puede hablar de 3 dialectos del turco otomano: Fasihtürkçe(Empleado en la poesía y la literatura) Ortatürkçe (Empleado por los estamentos administrativos y la burguesía del Imperio)Kabatürkçe (Hablado por la plebe y el pueblo llano)
Ver más en Wikipedia.org...