Osoba (, prosopon - pierwotnie "twarz, maska", łac. persona - pierwotnie "maska") - rzecz o rozumnej naturze, cechująca się odrębnością od innych bytów, posiadająca świadomość własnego istnienia, wolę, własny charakter i system wartości. Obok ludzi (i hipotetycznych innych fizycznych istot rozumnych) wiele kierunków filozoficznych uznaje także osoby duchowe (zob. Bóg, anioł). We współczesnej filozofii pojęcie kluczowe dla chrześcijańskiego i niechrześcijańskiego personalizmu, mającego źródła w chrześcijańskim (zwłaszcza tomistycznym) rozumieniu osoby i nie uważającym osób za rodzaj rzeczy, lecz za osobne pojęcie ontologiczne.

Osoba (z "o-sobe") znamená ve filosofii jednotlivého cloveka s vlastním jménem, vybaveného rozumem a schopného jednat i odpovídat za své jednání. V právu muže znamenat i instituci (právnická osoba) a v obecné reci cloveka vubec (napríklad ve spojení "15 osob").