Orthogonal

bn. orthogonaal, rechthoekig

In de wiskunde zegt men van twee objecten dat zij orthogonaal, van het Griekse: oρθός (orthos), recht en γωνια (gonia), hoek, zijn, als zij ten opzicht van elkaar een rechte hoek vormen of anders gezegd loodrecht op elkaar staan. Dit wordt wel aangegeven door het teken tussen de objecten te plaatsen. Ook van meer dan twee objecten zegt men dat zij orthogonaal zijn, als elk tweetal van deze objecten orthogonaal is. In de statistiek wordt met de term ook wel volledige afwezigheid van correlatie tussen twee variabelen bedoeld.
Zie meer op Wikipedia.org...

orthogonaal

adj
[Math] orthogonaal, loodrecht op elkaar staand, rechthoekig, rechtstandig;
projection ~ orthogonale projectie;
coordinatas ~ orthogonale coördinaten;
functiones ~ orthogonale functies;
matrice ~ orthogonale matrix;
representation ~ orthogonale voorstelling;
vectores ~ orthogonale vectoren;
planos ~ orthogonale vlakken