Die Operette (ital., wörtlich: „kleine Oper“) ist ein musikalisches Bühnenwerk. Die Bezeichnung gibt es seit dem 17. Jahrhundert. Bis zum 20. Jahrhundert hat sie einen erheblichen Bedeutungswandel erfahren. Die Operette seit dem 19. Jahrhundert hat eher leichte, eingängige Musik, eine heitere oder sentimentale Handlung und gesprochene Dialoge zwischen den Musiknummern.

Une opérette est une sorte d'opéra, d'un style léger, qui alterne les parties chantées (de solistes ou chorales) avec les parties parlées et parfois dansées. Elle vise le spectacle, la distraction facile, basée sur le comique et la gaîté et/ou le sentimental – mais pratiquement toujours avec une fin heureuse. Elle constitue parfois un intermède de mise en scène lorsqu'elle est conçue comme une pièce brève.

Operett (av franska opérette, liten opera) är en form av musikteater, främst utvecklad ur opéra comique, med i allmänhet ”lätt” och underhållningsbetonad musik och talad dialog, som hade sin storhetstid under 1800-talet och början av 1900-talet. Under 1700-talet och början av 1800-talet uppträdde termen ibland som beteckning på en kort opera eller ett sångspel.

Operetka - sceniczny utwór muzyczny z dialogami mówionymi, zbliżony do opery, charakteryzujący się lekką, melodyjną muzyką i komediową  akcją. Największy rozkwit przeżyła w XIX wieku w Paryżu i Wiedniu, od których to miast wzięły nazwy dwa główne typy operetek: tzw. operetka paryska i operetka wiedeńska. Do charakterystycznych cech operetki zaliczyć można lekki, żartobliwy temat, melodyjność arii (często funkcjonujących jako samodzielne utwory sceniczne), optymistyczne zakończenie perypetii (najczęściej sercowych) głównych bohaterów i nieskomplikowane libretto. Istotną częścią przedstawień operetkowych jest ich strona choreograficzna, częste przeplatanie scenami baletowymi występów śpiewaków.

Een operette (letterlijk 'kleine opera') is een vorm van muziektheater die erg lijkt op opera, alhoewel de onderwerpen vaak minder serieus zijn. De muzikale nummers (aria's, duetten, ensembles, koorwerken) worden veelal door gesproken dialogen aan elkaar verbonden, al dan niet ondersteund door melodrama.