Old South Arabian (or Epigraphic South Arabian, or Sayhadic) is the term used to describe four extinct, closely related languages spoken in the far southern portion of the Arabian Peninsula. There were a number of other Sayhadic languages (e.g. Awsanic), of which very little evidence survived, however. All those languages were distinct from Classical Arabic, which developed among Arab tribes of the regions of Najd and Hijaz, and most Semitic languages.

Język południowoarabski epigraficzny - język znany z inskrypcji pochodzących z terenu obecnego Jemenu zapisanych pomiędzy VIII w. p. n. e. a VI w n.e. Są wśród nich inskrypcje naskalne, na stelach kamiennych oraz pisane na szypułkach liści palmowych. Język południowoarabski epigraficzny należy do języków południowosemickich. Zapisywano go pismem południowoarabskim, który miał dwie formy: monumentalną i kursywną. Wyróżnia się w nim 4 dialekty (niekiedy klasyfikowane jako osobne języki):

• sabejski
• minejski
• hadramaucki
• katabański

Wskutek działalności osadniczej i handlowej użytkowników języka południowoarabskiego epigraficznego inskrypcje w nim znajdywano również na terenie Egiptu, Etiopii i północnej Arabii.