Objectoriëntatie

Objectgeoriënteerd, vaak afgekort tot OO, is een paradigma die gebruikt wordt bij het objectgeoriënteerd programmeren. Bij deze benadering wordt een systeem opgebouwd uit objecten, waarbij ieder object een instantie is van een klasse of soort. Belangrijke kenmerken bij objectgeoriënteerd programmeren zijn modulariteit, polymorfisme, overerving en het omvatten van gegevens. Het idee kende een opmars in het begin van de jaren 1990. Vele talen ondersteunen tegenwoordig objectgeoriënteerd programmeren.
Zie meer op Wikipedia.org...

Objectoriëntatie is de nieuwste benadering voor het nauwkeurig modelleren van werkelijke voorwerpen in computertoepassingen. Objectoriëntatie is een overkoepelend concept voor een verzameling technologieën waarmee softwareproducten kunnen worden ontwikkeld die zeer modulair zijn opgebouwd en geschikt zijn voor hergebruik. Toepassingen, gegevens, netwerken en computersystemen worden beschouwd als objecten die flexibel in combinatie kunnen worden gebruikt in plaats van als onderdelen van een systeem met ingebouwde relaties. Het resultaat is dat toepassingen niet aan een bepaald systeem of gegevens aan een bepaalde toepassing hoeven te worden gekoppeld. De vier hoofdconcepten van objectoriëntatie zijn inkapseling, het doorgeven van berichten, het overnemen van eigenschappen en late binding.