Northumbria was a mediæval kingdom of the Angles, in what is now Northern England and South-East Scotland, becoming subsequently an earldom in a united Anglo-Saxon kingdom of England. The name reflects the approximate southern limit to the kingdom's territory, the Humber Estuary.

Northumbria (auch: „Northhumbria“ oder „Northumbrien“) war eines der angelsächsischen Kleinkönigreiche von England (Heptarchie) und ging im Jahr 604 aus der Vereinigung von Deira und Bernicia hervor.

La Northumbrie (latin Northumbria, saxon NordanHymbria) désigne à l'origine les terres qui furent envahies par les Angles vers 500 et qui se trouvaient au nord (north) de la rivière Humber, dans l'Angleterre actuelle.

Northumbria var ett anglosaxiskt kungadöme från början av 600-talet till början av 900-talet i vad som nu är norra England. Namnet har uppstått ur det förhållande att riket låg norr om floden Humber.

Nortumbria - (ang. Northumbria lub Northumberland) - w VI-IX wieku n.e. anglosaskie państwo położone w południowej Szkocji i północnej Anglii, we wschodniej części terenów leżących między murem Hadriana i murem Antoninusa (patrz mapka). Schrystianizowana od 1 połowy VI wieku. W VII wieku główne państwo tzw. heptarchii anglosaskiej. W VIII wieku najeżdżana przez wikingów, w X wieku weszła w skład Anglii.