Norse mythology, a subset of Germanic mythology, is the overall term for the myths, legends and beliefs about supernatural beings of Norse pagans. It flourished prior to the Christianization of Scandinavia, during the Early Middle Ages, and passed into Nordic folklore, with some aspects surviving to the modern day. The mythology from the Romanticist Viking revival came to be an influence on modern literature and popular culture.

Als nordische Mythologie bezeichnet man die Gesamtheit der Mythen, die in den Quellen der vorchristlichen Zeit Skandinaviens belegt sind.

La mythologie nordique est constituée des légendes provenant de la religion pratiquée autrefois dans une grande partie de l'Europe du Nord dont essentiellement les peuples germaniques (Norvège, Suède, Danemark, et la région de l'Allemagne). Les divinités du panthéon nordique sont comme dans beaucoup d'autres mythologies, des représentations anthropomorphes des forces qui régissent l'univers.

Nordisk mytologi är läran om de myter som berättades i Norden under förkristen tid, främst då vikingatiden. Den utövade religion, som i förkristen tid omgav dess myter, brukar kallas asatro, men detta är en benämning uppfunnen på 1800-talet. I och med kristnandet av Norden så kom myterna att föra en alltmer tynande tillvaro. Delar av myterna fanns på 1800-talet fortfarande bevarade i den nordiska folktron. De viktigaste källorna till dessa myter är dock den poetiska Eddan och Snorres Edda från 1200-talet, även om Eddornas bild av mytologin kanske inte alltid överensstämmer med hur myterna tidigare traderades.

Wszechświat skandynawski składał się z trzech warstw: bogów (górna), ludzi (środkowa) i istot podziemnych i umarłych (dolna). Bogowie należeli do dwóch głównych dynastii: Asów i Wanów. Ich siedzibą był Asgard, gdzie znajdowała się Walhalla, siedziba boga Odyna. W Walhalli gromadzili się wojownicy polegli w boju, oczekujący z Odynem na ostatnią bitwę przy końcu świata - Ragnarok. Asgard łączył z ziemią tęczowy most(bifrost). Świat ludzi, Midgard, wyobrażany był w postaci dysku otoczonego oceanem, w którym żył olbrzymi wąż opasujący ziemię. Na najdalszych brzegach oceanu wznosiły się góry olbrzymów Jotunheim, a w nich ich twierdza Utgard. Niżej znajdował się Niflheim, czyli siedziba bogini śmierci Hel i cieni umarłych. Wśród nich wznosił się wielki jesion Yggdrasil, którego gałęzie sięgały nieba, zaś trzy korzenie docierały do Niflheim, Jotunheim i Asgard.