This article is about the Torah portion "Noach." For the Biblical figure, see Noah.

Noach or Noah ( — Hebrew for the name "Noah," the third word, and first distinctive word, of the parshah) is the second weekly Torah portion (parshah) in the annual Jewish cycle of Torah reading. It constitutes Genesis .  Jews read it on the second Sabbath after Simchat Torah, generally in October or November.

Noah (; or Noé, Noach; ; ; ) was the tenth and last of the antediluvian Patriarchs. The story of Noah and the ark is told in chapters 6–9 of the book of Genesis, which is followed by the story of the Curse of Ham. Outside Genesis his name is mentioned in Ezekiel, Isaiah and Chronicles. He was the subject of much elaboration in later Abrahamic traditions, including the Qur'an.

Noah is described in the Bible's Book of Genesis, built an ark to save each species of animal from the Deluge.

Noach (auch Noah, Noé oder Noe; hebräisch: „Ruhe“) war nach dem Buch Genesis der Bibel der 10. Urvater nach Adam.

Noa'h (נח – Héb. "il consolera" - francisé en Noé) est le troisième mot (èlè toldot No'ah "voici les générations de Noé") et premier mot distinctif de la parasha et la seconde parasha (section hebdomaire) du cycle annuel de lecture de la Torah. Elle correspond à  Genèse 6:9-11:32.] 
Les Juifs de la Diaspora la lisent lors du second Shabbat après Sim'hat Torah, généralement en octobre ou en novembre.

Noe (hebr. נוח Noa, ar. نوح ) - wg Księgi Rodzaju (Rdz 6,8-9,29) syn Lameka, patriarcha, człowiek prawy i sprawiedliwy, który jedyny spośród ówczesnych zepsutych ludzi znalazł łaskę w oczach Boga Jahwe. Dlatego Bóg postanowił sprowadzić powszechny potop, mający zgładzić ludzkość i oszczędzić Noego wraz z rodziną i zwierzętami Ziemi. W tym celu kazał zbudować arkę, pomieścić w niej rodzinę i po parze wszystkich niepływających zwierząt, aby przeczekać katastrofę. Gdy Arka została ukończona Bóg zesłał na ziemie wielki potop, nieustanny deszcz podniósł poziom wody tak że zakryła ona nawet najwyższe góry. Po 40 dniach przestał padać deszcz, a gdy po wielu tygodniach wody opadły, Arka spoczęła na górze Ararat, a Noe zszedł na ląd i złożył Panu ofiary z bydła i ptactwa. Bóg obiecał nie sprowadzać więcej potopu z powodu człowieka i na znak przymierza rozciągnął na niebie łuk - tęczę. Według tradycyjnej chronologii biblijnej Noe żył w latach 2902 p.n.e.-1952 p.n.e..

Noè è il nome di un patriarca biblico, il più famoso prima di Abramo.