Nihon Shoki
The , sometimes translated as The Chronicles of Japan, is the second oldest book of classical
Japanese history. It is more elaborate than the
Kojiki, the oldest, and has proven invaluable to historians as it includes the most complete extant historical record of ancient Japan. The Nihon Shoki was finished in
720 under the editorial supervision of
Prince Toneri and with the assistance of Ōno Yasumaro. The book is also called the Nihongi (日本紀).
See more at Wikipedia.org...
Nihon Shoki
Le Nihonshoki (, Annales ou Chroniques du Japon), aussi appelé Nihongi a été rédigé par le prince Toneri , O no Yasumaro et d'autres historiens de l'époque. Cet ouvrage écrit en pur chinois constitue l'une des rares sources officielles écrites sur l'histoire des origines du
Japon après le
Kojiki . Tous deux décrivent l'origine divine de la famille impériale japonaise. Sa rédaction fut terminée en
720 par des moines païens.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…
Nihonshoki
Das Nihonshoki (
jap. , dt. „Chronik Japans in einzelnen Schriften“) ist nach dem
Kojiki das zweitälteste noch existierende Geschichtswerk
Japans (es wurde 720 vollendet) und die erste der sechs offiziellen Reichsgeschichten (
Rikkokushi). Das Buch ist in
klassischem Chinesisch geschrieben und in 30 Faszikel (+ 1 Band Genealogien heute verloren) unterteilt. Es umfasst eine
Kosmogonie (Weltentstehungssage) und eine Genealogie der antiken japanischen Kaiser (
Tenno), die bis zum Leben der Kaiserin
Jito (645–703) reicht. Es enthält auch Auszüge aus dem chinesischen
Wei Zhi und den koreanischen Paekche ki, Paekche pon'gi, und Paekche sinch'an. Das Werk ist auch als Nihongi (, dt. „Chronik Japans“) bekannt, wird heute aber meist als Nihonshoki bezeichnet.
Mehr unter Wikipedia.org...
Nihon shoki
Nihongi, Nihon shoki (
jap. 日本書紀 - Kroniki japońskie) – kompilowane dzieło
historiograficzne ukończone w 720. Wykorzystano liczne, wcześniejsze źródła: kroniki rodów arystokratycznych z dworem cesarskim na czele i ustne przekazy ludowe. Opisano wierzenia i zwyczaje lokalne. Udokumentowano kontakty z Chinami i Koreą. Powołano się na listy, notatki i inne kroniki, także dzieła chińskie i koreańskie. W 31 zwojach ujęto
japońską mitologię, historię rodu cesarskiego począwszy od
Jimmu na cesarzowej Jingū skończywszy. Nihongi spisano w całości w języku chińskim, choć miejscami stosowano znaki chińskie do zapisu fonetycznego języka japońskiego (w poematach, czy nazwach własnych). Kroniki stanowią nieprzerwanie przedmiot badań i nieocenione źródło wiedzy nt. historii
Japonii. Przytaczają, porównują i komentują dane z wcześniejszych, nieistniejących już źródeł (uzupełniają te dane, podają wariant oficjalny, jednocześnie odwołując się do wersji spotykanych w innych źródłach).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
Nihongi
Il , a volte tradotto come Annali del Giappone, è il secondo libro più vecchio della storia giapponese classica. È più elaborato del
Kojiki, il più vecchio, e si è dimostrato di inestimabile valore per gli storici poiché include le registrazioni più complete riguardanti il
Giappone antico. Il Nihon Shoki fu terminato nel 720 sotto la supervisione del principe Toneri e con l'assistenza di Ōno Yasumaro. Il libro è anche chiamato Nihon Shoki (日本書紀).
Per saperne di più visita Wikipedia.org...
Free Download Now!
