Nasciturus pro iam nato habetur, quotiens de commodis eius agitur is a Latin phrase which refers to a law which enables a foetus to inherit property. In normal circumstances, a foetus may not inherit, as it does not legally become a "person" until it is born. Under this law, the foetus is legally presumed to have been born for the purposes of inheritance. Such laws were common in Roman law and are used today in most European countries, in the Americas (where the fetus is at times legally considered to be a person) and in South Africa.

Als (lat. „Leibesfrucht“) wird das bereits gezeugte, aber noch ungeborene Kind bezeichnet. Ein menschlicher Embryo ist also ein Nasciturus.

Nasciturus (łac. "mający się urodzić") - dziecko poczęte, ale jeszcze nie narodzone. Nasciturus w prawie rzymskim miał warunkową zdolność prawną, tzn. mógł być podmiotem praw i obowiązków jednocześnie sam nie mogąc (ze zrozumiałych względów) zaciągać zobowiązań pod warunkiem że urodził się żywy (ochrona dziecka poczętego a nie narodzonego miała i ma zastosowanie głównie w prawie spadkowym, gdzie dziecko takie może dziedziczyć). Zastosowanie ma tu paremia: nasciturus pro iam nato habetur, quotiens de commodis eius agitur - "dziecko poczęte uważa się za już narodzone, o ile chodzi o korzyści dla niego" (fikcja prawna). Dla ochrony jego praw można było powołać specjalnego kuratora (curator ventris).

Naskiturus es un término jurídico que designa al ser humano desde que es concebido hasta su nacimiento.

Nasciturus je dosud nenarozené díte, které je zpusobilé nabývat za podmínky, že se narodí živé, subjektivní práva.