NAVO-codenamen zijn codenamen die de troepen van de NAVO tijdens de Koude Oorlog hanteerden voor onderzeeboten, oorlogs- en verkeersvliegtuigen en geleideprojectielen van de Sovjet-Unie en China. Ze werden ingevoerd om de taalproblemen tussen de verschillende NAVO-partners zoveel mogelijk te overbruggen. De echte naam van een nieuw tuig werd immers vaak pas na lange tijd achterhaald, maar ondertussen dienden de troepen wel een manier te hebben om ernaar te verwijzen. Een speciaal comité, het ASCC (Air Standardization Coordinating Committee) was verantwoordelijk voor de toewijzing van deze codenamen.