Mykeny ( Mykenai) – starożytne miasto
greckie znajdujące się w północno-wschodniej części
Peloponezu. W drugiej połowie
II tysiąclecia p.n.e. ośrodek
kultury mykeńskiej. Miasto było zamieszkane przez
Achajów, po zniszczeniu przez
Dorów straciło znaczenie. Mitycznym królem Myken był
Agamemnon.Na miejscu dawnego grodu prowadzone są
wykopaliska. Rozpoczął je
Heinrich Schliemann w latach 1874–1876; kontynuowane były przez jego współpracownika Wilhelma Dörpfelda (1885–1887), a od 1920 pod kierownictwem A.J.B. Wace’a, który ustalił chronologię poszczególnych stanowisk archeologicznych na terenie Myken. W ostatnich latach prowadzili je greccy archeologowie (m.in. J. Papademetriu i G. Mylonas). Do najważniejszych wykopalisk należą ruiny
akropolu (nazywanego też mykeńską cytadelą) wraz z pozostałościami pałacu oraz bogato wyposażone
grobowce szybowe oraz komorowe (m. in znajdowały się w nich złote maski, np.
maska Agamemnona, biżuteria, luksusowa broń). Znaleziono też ruiny wielu domów znajdujących się poza cytadelą, 50 tabliczek z
pismem linearnym B, posągi gliniane. Zabudowania położone na zboczu wzgórza otaczają potężne
mury cyklopowe. Do wnętrza prowadziły dwie duże bramy:
Lwia Brama datowana na ok.
1250 p.n.e., Tylna Brama, oraz dwie mniejsze. Po przeprowadzeniu badań archeologicznych ustalono, że znajdujące się w obrębie murów obronnych groby szybowe pochodzą z okresu wcześniejszego. Pierwotnie znajdowały się poza murami. Podczas rozbudowy cytadeli poszerzono jej obszar i część nekropolii została włączona w jej obszar. Podczas tej rozbudowy wybudowano także słynną Lwią Bramę. W najwyższej części twierdzy znajdował się
megaron, siedziba władcy. W nim odkryto pozostałości
fresków zdobiących ściany (przedstawienia figuralne scen walki oraz postaci kobiecych, możliwe że kapłanek),
stiuków oraz posadzki ułożonej z kamienia gipsowego. Na terenie twierdzy znajdowały się także magazyny, pomieszczenia gospodarcze oraz domy mieszkalne.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...