Język pahlawi (język średnioperski) - język z podrodziny
irańskiej języków indoeuropejskich, używany w okresie dynastii
sasanidzkiej. Następca języka staroperskiego.Nazwa wywodzi się od słowa "Pahlaw", które oznacza
Partię i pierwotnie oznaczała jeden z alfabetów, używanych na terenie
Persji. Język ten był używany od
III w. p.n.e. do
IX w. n.e. Ogólnie przyjmuje się, że w jego historii można wyróżnić dwa okresy:
arsacydzki i
sasanidzki. Do zapisu wykorzystywano
alfabet aramejski. Trzon przetrwałych zabytków tego języka stanowią
sasanidzkie traktaty religijne, a także napisy naskalne (np. arcykapłana Kardera, licznych królów), napisy na
monetach, nieliczne przetrwałe fragmenty literatury pięknej, a nawet słowniki. Wiele z tych dzieł nosi charakter kompilacyjny, napisane zostały przez przetrwałych zaratusztran po podboju
arabskim, choć znane sa psałterze
chrześcijańskie i pisma
manichejskie.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Среднеперсидский язык (пехлевийский, пехлеви́ (букв. «парфянский»); самоназвание парсик — «персидский») — мёртвый среднеиранский язык юго-западной группы. Является продолжением (отличия носят диалектный характер) древнеперсидского языка и предшественником новоперсидского. Первоначальный ареал распространения — южная часть Ирана — Парса (Фарс), затем литературный и официальный язык всей
Персии во времена
Сасанидов (
III-
VII века). С VII века, после завоевания
Ирана
арабами, сохранялся в
зороастрийских общинах в Иране и
Индии.
Продолжение на Wikipedia.οrg...
Free Download Now!
