Mensch (der)
insan, insanlık, insanoğlu
{
human
}
adam, şahıs, kişi, tip, kimse, zat,...
{
person
}
makasla kesme, makasla kesilmiş parça,...
{
snip
}
mensch
Mensch
m l. insan, adam, beser 2. (einzelner) sahis. fert, kisi, endividü 3. (animal rationale) hayvani natik 4. (Ausruf) VMübarekl Ulan! Be 15. (Ggs. Gott) abit; Allah kulu 6. n V (liederliches) orospu, fahise; die -en insanlar, älem, beniädem, nevibeser, beseriyet; kein ^ hie kimse; jeder ^ herkes; Der — steht nicht allein. Adam adama läzim. Spr.; Der ^ denkt, Gott lenkt. Spr. Kulun dedigi olmaz, Allahin dedigi olur. Spr. Insan düsünür, Allah yürütür. Takdir tedbiri bozar. Spr.; Er ist doch auch ein ^! Cani yok mu ? Er ist genau so ein ~ wie wir alle. Gökten zem-bille inmemi§ ya! Ein anständiger ^ steht zu seinem. Wort. Adam odur ki sözünden dönmeye. Jeder — hat seine Fehler. Kul kusursuz olmaz. Spr.; Es ist kein ^ da. Burada kimsecikler yok. unter -en kommen insanlar arasma katil-mak
Mensch
" [der] insan, adam, beşer; kişi, şahıs; birey, fert"