Marxian economics
Note: "Marxian" is not restricted to "Marxian economics," as it includes those inspired by Marx's works who do not identify with "
Marxism" as a political ideology. Marxian economics refers to a body of
economic thought stemming from the work of
Karl Marx. The adherents of Marxian economics, particularly in academia, distinguish it from
Marxism as a political ideology, arguing that Marx's approach to understanding the economy is intellectually valuable per se, independent of Marx's advocacy for revolutionary
socialism or the inevitability of
proletarian revolution. It does not lean entirely upon the work of Marx and other widely known Marxists (
Lenin,
Trotsky, etc.), but may draw from a range of Marxist and non-Marxist sources. His work is seen as the basis for a viable analytic framework and an alternative to more conventional
neoclassical economics.
See more at Wikipedia.org...
Marxisme économique
Le marxisme économique désigne les travaux de
Karl Marx sur l'économie politique, et par extension les théories qui s’en sont inspirées. À proprement parler, au sein du marxisme économique, il faut faire la distinction entre l'économie
marxienne dont les représentants se revendiquent directement de la pensée de Marx, l'économie
marxiste, qui appuie sa réflexion sur le marxisme, et enfin les écrits économiques de Marx. Pour désigner le marxisme économique, on parle alors suivant les cas de l'
économie marxienne, de l'économie marxiste, de l'économie politique marxiste, de la science économique marxiste, de la théorie économique de Marx, des écrits économiques de Marx, de l'
économie politique de Marx, etc.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…
Ekonomia marksistowska
Ekonomia marksistowska odnosi się do ogółu
ekonomicznych przemyśleń i
teorii sformułowanych przez
Karola Marksa. Nie powinna być mylona z
marksizmem - bardziej ogólną filozofią obejmującą inne aspekty życia społeczno-politycznego, podczas gdy sama jest jego częścią dotyczącą jedynie ekonomii. Marks był jednym z głównych przedstawicieli nurtu radykalnego. Odrzucał założenia analizy neoklasycznej, a w swoich pracach prezentował wizję nowych stosunków ekonomicznych, które miały zapewnić osiągnięcie
najsprawiedliwszej (sprawiedliwość wg potrzeb) i najkorzystniejszej dla ludzkiego rozwoju organizacji społeczeństwa. Z racji założeń jest to rodzaj gospodarki
centralnie planowanej. Przejmując niektóre koncepcje
Davida Ricardo, stworzył teorię alienacji pracy i wyzysku klasy robotniczej. Analizował także kryzysy koniunkturalne, wskazując na zjawisko nadprodukcji jako ich przyczynę.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
Марксистская политическая экономия
Марксистская политическая экономия — направление экономической мысли, в основе которого лежит теория прибавочной стоимости и принцип планомерного развития экономики. Основателем школы является
Карл Маркс, дело которого продолжили ортодоксальные марксисты (The Orthodox Guard)
Фридрих Энгельс,
Карл Каутский,
Роза Люксембург,
Георгий Валентинович Плеханов,
Владимир Ильич Ульянов . Отдельные положения отца – основателя подвергли пересмотру «ревизионисты» (The Revisionists) –
Эдуард Бернштейн,
Жан Жорес, Михаил Иванович Туган-Барановский,
Вернер Зомбарт. Попытки объединения марксизма с теорией предельной полезности, а также скорректировать вопросы экономической политики были предприняты австромарксистами (The Austro-Marxians)
Карлом Реннером (1870-1950), Максом Адлером (1873-1937), Рудольфом Гильфердингом, Отто Бауэром (1881-1938), Отто Нойратом (1882-1945),
Эмилем Ледерером (1882-1939). Дальнейшее развитие марксизм получил в рамках т.н. «современной марксистской экономической теории» (Modern Marxian Economics), которую развивали М. Добб (1900-1976), Рональд Мик (1917-1978), Данкан К. Фоли (р.1942), Доменико М. Нути (р. 1937) и Сюзанн де Брунхофф (р.1929). Новый этап развития марксистской теории на Западе связан с появлением «
неомарксизма», или «радикальной политической экономии» (Neo-Marxism/Radical Political Economy), связанного с именами
Пола Барана,
Эрнеста Манделя (1923-1995), Йозефа Штайндла (1912-1993),
Самира Амина (р. 1931),
Рауля Пребиша (1901-1985),
Антонио Грамши,
Иштвана Месароша,
Бертелла Оллмана. С этим направлением также связывается имя такого французского философа-экзистенциалиста как
Жан-Поль Сартр. В настоящий момент в России также существует школа
неомарксизма, которая занимается выработкой альтернативных подходов в экономике в противовес предлагаемым школой западного
экономикса. В Советском Союзе марксизм являлся основой экономического образования и единственным легальным научным направлением; послужил основой ценимой за рубежом школы
планирования экономики.
Продолжение на Wikipedia.οrg...
Economía marxista