W czasie panowania Druzusa Starszego (zm. 9 p.n.e.), Markomanowie zostali zmuszeni przez niego do ucieczki z Menu do Boiohaimu ("kraju (celtyckich) Boiów", śrdw. Bohemii - dzisiejszych Czech tzw. właściwych).Marbod nawiązał tam relacje z innymi plemionami tworząc silny związek plemienny, który niemiecka książka "Lexikon der Antike" nazywa "dobrze zorganizowanym państwem" (t.zw. "klientelne" wobec Rzymu), które opanowało tereny od Dunaju na południu, Panonii i Wisły na wschodzie, po morze Bałtyckie na północy i Łabę na zachodzie. Jego próby podbojów zakończyły się klęską, wskutek oporu innych plemion nad którymi pragnął zapanować[1]. Na skutek działań dyplomatycznych Tyberiusza w Germanii, dążących do skłócenia plemion germańskich, Marbod (który chciał być zapewne zbyt niezależny), został pokonany przez Arminiusza, wodza Cherusków, a wkrótce wypędzony z kraju. Resztę życia spędził w Rawennie, gdzie został przyjęty przez Tyberiusza. Związek plemion który stworzył rozpad się po jego ucieczce.