Był prefektem pretorianów za Karakalli. Został ogłoszony cesarzem rzymskim 11 kwietnia 217 roku, lecz nie mógł efektywnie sprawować władzy. Nie potrafił prowadzić dalej wszczętej przez Karakallę wojny z Partami, mimo że imperium partyjskie znajdowało się w stanie rozkładu. Został pokonany w bitwie pod Nisibis i zmuszony do zawarcia niekorzystnego pokoju. Ciotka Karakalli, Julia Maesa, i jej córka Julia Bassiana 15 maja 218 roku wszczęły rewoltę na korzyść syna Julii - Heliogabala. Makrynus został zabity w bitwie z buntownikami 8 czerwca 218 roku.