M
Haplogroup M (mtDNA)
MATLAB
Matthieu Chedid
Moderate Party
WII
Wii
M
Goldmark
Goldmark (homonymie)
M (lettre)
Matthieu Chedid
Monsieur
Parti du rassemblement modéré
Le Parti du rassemblement modéré (en suédois: Moderata Samlingspartiet, communément appelé en suédois Moderaterna : "Les modérés", abregé M) est un parti politique
conservateur libéral suédois. Il a été fondé en 1904 sous le nom de "Ligue électorale générale" (en suédois : Allmänna valmansförbundet) par un groupe de conservateurs au Parlement suédois. Le parti a eu deux autres noms au cours de son histoire : "Organisation nationale de la droite" (en suédois : Högerns Riksorganisation) de 1938 à 1952 et "Parti de droite" (en suédois : Högerpartiet) de 1952 à 1969.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…
Wii
M
Goldmark
Die Goldmark war die Währung des
Deutschen Kaiserreiches von 1871 bis 1918. Im engeren Sinne sind die Goldmünzen und im weiterem Sinne die gesamte Währung gemeint.Die Währung hieß offiziell Mark (Abk.: M oder Mk). Der Ausdruck „Goldmark“ entstand erst nach 1914 zur Unterscheidung gegenüber der durch
Inflation entwerteten
Papiermark und war namentlich auf Notgeldscheinen mit US-Dollar-Bezug ab 1923 sowie später im amtlichen Sprachgebrauch der Weimarer Republik gebräuchlich. Bis heute ist der Begriff besonders bei Grundstücks- und Vermögensangelegenheiten üblich, die zeitliche Bezüge vor dem Datum 4. August 1914 haben. Die Mark war eine
goldgedeckte Währung, die wertgrößten Münzen besaßen somit einen inneren Wert in Edelmetall, waren also goldene
Kurantmünzen. Die höchsten Münzwerte 20 und 10 Mark wurden dementsprechend auch in
Gold geprägt. Zeitweilig gab es zusätzlich ein goldenes 5-Markstück, das sich aufgrund der geringen Abmessungen jedoch nicht bewährt hatte.
Mehr unter Wikipedia.org...
M
MATLAB
Marka niemiecka
Marka niemiecka to
jednostka monetarna w
Niemczech od 1871 roku. 1 marka dzieliła się na 100
fenigów. Kod walutowy wg
ISO 4217: DEM. Zastąpiona przez
euro 1 stycznia 2002. Do 1871 r. w Niemczech, w poszczególnych księstwach i wolnych miastach, w obiegu były pieniądze różnych walut, najczęściej opartych o system talarowy. Marka została wprowadzona w związku ze zjednoczeniem państwa niemieckiego w 1871 r. Wprowadzono jednolite dla całej Rzeszy monety: 1 pfennig (miedź 1873-1916; aluminium 1916-1918), 2 pfennig (miedź 1873-1877 i 1904-1916), 5 pfennig (miedzionikiel 1874-1915; żelazo 1915-1922), 10 pfennig (miedzionikiel 1873-1916; żelazo 1916-1922; cynk 1917-1922), 20 pfennig (srebro 1873-1877; medzionikiel 1887-1892), 25 pfennig (miedzionikiel 1909-1912), 50 pfennig (srebro 1875-1919 [od 1905 nominał jako "1/2 Mark"]), 1 mark (srebro 1873-1916). W poszczególnych regionach emitowano monety wyższych nominałów przedstawiające lokalnych władców (lub herby w przypadku wolnych miast). Były to srebrne 2, 3, 5 mark, oraz złote 5, 10 i 20 mark. Dawne monety o nominale 1 talara i 2 talarów były w obiegu aż do 1908 r. jako odpowiedniki 3 i 6 marek. Emitowano także banknoty o nominałach 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100 i 1000 mark. Po ustanowieniu republiki w 1918 wydano następujące monety (o nowych wzorach) w walucie markowej: 50 pfennig (aluminium 1919-1922), 3 mark (aluminium 1922-1923), 200 mark (aluminium 1923), 500 mark (aluminium 1923). W związku z rosnącą
inflacją, w latach 1922-1924 wydawano głównie banknoty. Emitowano nowe wzory nawet kilka razy w miesiącu, o coraz to wyższych nominałach. Druk banknotów inflacyjnych prowadziła drukarnia państwowa (Reichsdruckerei) oraz prywatne firmy - stwierdzić można to po różnych oznaczeniach serii banknotów. W 1922 wydano jeszcze papierowe 1 i 2 mark, a na początku 1924 bardzo rzadki dziś banknot 100 bilionów mark. W 1924 przeprowadzono reformę walutową - dawną markę zastąpiono rentenmarką. W tym samym roku rentenmarka została przemianowana na
reichsmarkę. Mimo to, już po wymianie, wydane zostały monety opiewające na marki (a nie rentenmarki): 1 mark (srebro 1924-1925), 3 mark (srebro 1924-1925).
Reichsmarki przestano emitować w 1948. W Niemczech zachodnich ponownie wprowadzono markę (Deutsche Mark, DM) jako walutę w tym samym roku. Emitowano obiegowe monety o nominałach: 1 pfennig ("BDL" 1948-1949, "BRD" od 1950), 2 pfennig (od 1950), 5 pfennig ("BDL" 1949, "BRD" od 1950), 10 pfennig ("BDL" 1949, "BRD" od 1950), 50 pfennig ("BDL" 1949-1950, "BRD" od 1950), 1 DM (od 1950), 2 DM (1951 i od 1957), 5 DM (srebro 1951-1974, miedzionikiel od 1975). Początkowo na monetach 1, 5, 10 i 50 pfennig widniał napis "Bank Deutscher Laender" ("BDL"), który następnie zmieniono na "Bundesrepublik Deutschland" ("BRD"). Emitowano także okolicznościowe monety 5 i 10 DM. W Niemczech wschodnich przyjęto także walutę markową. Wydawano obiegowe: 1 pfennig (aluminium 1948-1990), 5 pfennig (aluminium 1948-1990), 10 pfennig (aluminium 1948-1989), 20 pfennig (mosiądz 1969-1989), 50 pfennig (aluminium-brąz 1949-1950, aluminium 1958-1989), 1 mark (aluminium 1956-1989 [w latach 1956-1963 nominał jako "Deutsche Mark"]), 2 mark (aluminium 1957-1989 [w roku 1957 nominał jako "Deutsche Mark"]). Emitowano także okolicznościowe 5, 10 i 20 mark. Po zjednoczeniu Niemiec na terenach byłego NRD wprowadzono do obiegu "zachodnią" markę. Od 1989 roku w zjednoczonych Niemczech występowały banknoty: 5DM(
Bettina von Arnim), 10DM(
Carl Friedrich Gauss), 20DM(
Annette von Droste-Hülshoff), 50DM(
Balthasar Neumann), 100DM(
Clara Schumann), 200DM(
Paul Ehrlich),500DM(
Maria Sibylla Merian) i 1000DM(
bracia Grimm); przy czym rzadko występowały w normalnym obiegu 5DM i 1000DM.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Umiarkowana Partia Koalicyjna
Umiarkowana Partia Koalicyjna (
szw. Moderata samlingspartiet, w skrócie Moderaterna; Moderaci) -
szwedzka partia
liberalno-
konserwatywna. Powstała w 1904 roku, będąc początkowo ugrupowaniem bardzo
konserwatywnym i
nacjonalistycznym. Była przeciwna powszechności prawa wyborczego, prawom pracowniczym i wydatkom socjalnym. Jej członkowie chcieli zapewnienia przywilejów wyższym klasom społecznym. W tym czasie dwukrotnie premierem był Arvid Lindman (lata 1905-1911 i 1928-1930. W 1928 roku partia uzyskała najwyższy jak dotąd wynik wyborczy - 28%. Od 1934 roku była to główna partia opozycyjna, od 1938 jako Narodowa Organizacja Prawicy, pomagała socjaldemokratom w rządzeniu w czasie wojny. Od 1952 roku jako Partia Prawicowa, główne ugrupowanie opozycyjne, a od 1969 pod obecną nazwą.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Wii
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
M