Luwian language
Louvite
Luwische Sprache
Luwisch war der wahrscheinlich am weitesten verbreitete Vertreter der
Anatolischen Sprachen und wurde vom 2. bis ins 1. Jahrtausend v. Chr. von den
Luwiern in
Anatolien gesprochen. Die Sprache gliedert sich in die beiden Dialekte Keilschrift-Luwisch und Hieroglyphen-Luwisch, welche verschiedene Schriftsysteme verwenden.
Mehr unter Wikipedia.org...
Jezyk luwijski
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
Luwisch
Luwisch, Luvisch of Luvili (
Frans Louvite) is een taal die in het 2e millennium v.Chr. gesproken werd in de zuidelijke kustlanden van
Klein-Azië, meer bepaald in Luvië of
Luwië (een streek die veel later bekend werd onder de naam
Lydië) en behoort tot een uitgestorven deel van de
Anatolische tak van het
Indo-Europees. Lange tijd was het de spreektaal van bevolkingsgroepen in
Arzawa, ten westen en ten zuidwesten van het kerngebied van de
Hettieten, en behoorde bij een minoriteit in de Hettietische administratie die het in
spijkerschrift noteerde. Het is nauw verwant aan het
Hettitisch en werd vanaf de
15e eeuw v.Chr. eveneens genoteerd in een "
Hiëroglyfenhettitisch" afkomstig uit Noord-
Syrië, dat in
1870 werd ontdekt en kort geleden ontcijferd. In tegenstelling tot het Hettitisch en het
Palaisch werd het Luvisch niet sterk beïnvloed door het
Hattisch. Het Luvisch als taal overleefde de val van het Hettietische rijk en leidde tot het ontstaan van het Lycisch.
Zie meer op Wikipedia.org...