In Marxist philosophy, Leninism is the body of political theory for the democratic organisation of a revolutionary vanguard party, and the achievement of a direct-democracy dictatorship of the proletariat, as political prelude to the establishment of socialism. Developed by, and named for, the Russian revolutionary Lenin (Vladimir Ilyich Ulyanov, 1870–1924), Leninism comprises political and socialist economic theories, developed from Marxism, and Lenin’s interpretations of Marxist theory, for practical application to the socio-political conditions of the agrarian Russian Empire (1721–1917) of the early 20th century. In February 1917, Leninism was the Russian application of Marxist economics and political philosophy, effected and realised by the Bolshevik party, the vanguard party who led the fight for the political independence of the working class. Functionally, the vanguard party provided the political education, and the revolutionary leadership and organisation necessary to depose capitalism in Imperial Russia. After the October Revolution of 1917, Leninism was the dominant version of Marxism in Russia, and then the official ideology of Soviet democracy (by workers’ council) in the Russian Socialist Federative Soviet Republic (RSFSR), before its unitary amalgamation into the Union of Soviet Socialist Republics (USSR), in 1922.

Unter dem Begriff des Leninismus werden die Ansichten des russischen Marxisten und kommunistischen Revolutionärs Lenin zusammengefasst, der den Marxismus an die historischen Bedingungen der damaligen russischen Gesellschaft anpasste.

Le léninisme est un courant politique se revendiquant de Lénine.

Leninism (ryska: ленинизм) är en politisk ideologi formad av Lenin som påvisar tillvägagångssättet för hur det kommunistiska samhället skall skapas. Leninism kallas den ideologi som bygger på Vladimir Lenins tolkning av marxismen och som blev grunderna för bolsjevismen och den tidiga kommunistiska rörelsen i Ryssland.

Leninizm, czasem określany jako marksizm-leninizm (ros. Mарксизм-ленинизм), to doktryna polityczna i ekonomiczna, powstała na bazie wcześniej istniejącego marksizmu, którego filozoficznym źródłem był materializm dialektyczny opracowany przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa. Wielu marksistów, wśród nich m.in. główny teoretyk II Międzynarodówki, Karl Kautsky, uważało leninizm za odstępstwo od marksizmu, wskazując, że próba budowy socjalizmu w kraju niedorozwiniętym ekonomicznie musi zakończyć się fiaskiem. Wielu teoretyków marksistowskich, m.in. Róża Luksemburg, krytykowało leninizm za jego antydemokratyczną, dyktatorską koncepcję partii i sprawowania władzy.