Koinè of Koinē ( Κοινή, "gemeenschappelijk") was de standaardvorm van het Grieks vanaf de hellenistische periode (4e eeuw v.Chr.) tot de ondergang van het Romeinse Rijk (4e eeuw n. Chr.). Deze eerste Griekse eenheidstaal was een van de voertalen van het (oostelijke) Middellandse Zeegebied, de voornaamste taal van het oostelijke deel van het Romeinse Rijk (zoals Latijn dat in het westelijke deel was) en de taal waarin een deel van het Nieuwe Testament geschreven is. Het taalgebied van de Koinè strekte van Massalia (het huidige Marseille in Frankrijk) in het westen tot Noord-India in het oosten.
Zie meer op Wikipedia.org...