Kitaro zainteresował się muzyką jako nastolatek. Będąc pod wpływem amerykańskiego rytm and bluesa nauczył się grać na gitarze. Zainspirowany muzyką Otisa Reddinga grał covery popularnych przebojów amerykańskich. W czasie swej podroży do Niemiec w 1972 zapoznał się z burzliwie rozwijającą się sceną elektronicznego rocka. W szczególności zainspirował go Klaus Schulze, z którym Kitaro nawiązał bliskie kontakty. Po powrocie do Japonii Kitaro założył zespół The Far East Family Band, który uznawany jest za pierwszą progresywną grupę pochodzącą z Japonii. Grupa nagrała kilka albumów w stylu space rockowym, wyraźnie wzorowanych na muzyce Tangerine Dream i wczesnego Pink Floyd. Osobiste inspiracje Kitaro nie pokrywały się jednak z dążeniami grupy. Kitaro postanowił, podążyć śladami swego mistrza Klausa Schulze, ścieżkami solowej kariery. W latach 1975 – 1980 nagrał szereg interesujących albumów zawierających muzykę elektroniczną. Prawdziwą sławę i uznanie przyniosła Kitaro muzyka skomponowana do japońskiego filmu dokumentalnego Jedwabny szlak (Silk Road), który był wyświetlany przez wiele stacji telewizyjnych na całym świecie. Od tego czasu Kitaro stał się gwiazdą na skalę globalną. Pozycje tę utrzymał na całe dziesięciolecia. Jest ponadto autorem ścieżek dźwiękowych do kilku filmów, m.in. Heaven & Earth (za którą otrzymał prestiżową nagrodę Złoty Glob), The Soong Sisters i Shanghai 1920 (Once Upon a Time in Shanghai), a także anime Queen of Millenia i Ninja Scroll. Był wielokrotnie nominowany do nagrody Grammy, którą ostatecznie przyznano mu za album Thinking of You.