| Karel de Grote (Duits Karl der Große; Frans en Engels Charlemagne; Latijn Carolus Magnus;
Jupille, (waarschijnlijk)
2 april 742 -
Aken,
28 januari 814) was van
771 tot aan zijn dood
koning der Franken; daarbovenop werd hij in
800 tot
keizer van het Westen gekroond. Karel was de zoon van
Pepijn de Korte en
Bertrada van Laon bijgenaamd "Bertrada met de grote voeten". Er zijn geen portretten van Karel bekend maar wij weten van zijn biograaf
Einhard en omdat zijn skelet in Aken bewaard bleef dat hij met een lengte van 1 meter en 93 centimeter bijzonder groot van stuk was. Karel was rossig, droeg een snor en had een "vooruitstekende buik". Karel werd in de 12e eeuw
heiligverklaard maar wordt alleen in Aken vereerd; ook in seculiere zin heeft hij door de eeuwen heen tot de verbeelding gesproken, wat geleid heeft tot een zgn. 'karel-epiek'. In de Middelnederlandse literatuur is het voorhoofse ridderverhaal
Karel ende Elegast (ca. 1250 op schrift gesteld) hier een voorbeeld van. In de tweede helft van de
20e eeuw is de Karel de Grote-prijs ingesteld voor personen die zich verdienstelijk hebben gemaakt voor de Europese eenwording.
Zie meer op Wikipedia.org...