Judah haNasi

Rabbi Judah haNasi, (Hebrew, יהודה הנשיא, "Judah the Prince"; also referred to as Rabbeinu HaKadosh – "Our holy rabbi, and Rebbi – "[My] rabbi or teacher") was a key leader of the Jewish community of Judea toward the end of the 2nd century CE, during its occupation by the Roman Empire. He is best known in Judaism as the chief "editor" or "redactor" of the Mishnah, the first part of the written compendium of Jewish religious law known as the Oral Law or Torah SheBe'al Peh upon which the Talmud is based and from which classical Jewish law Halakha is derived. He was reputedly of the Davidic line, the royal line of King David, hence the title "Prince." However, many experts in the Hebrew language insist that the correct translation is "President." This is certainly the meaning of the word in modern Hebrew. If that is the correct translation in the case of Rabbi Yehudah, it would refer to his position as president of the community of scholars.
See more at Wikipedia.org...

Rabbi Juda Hanassi, Juda Hanassi, ou Juda le Prince, est un des derniers Tannaïm de la Mishna, fut l’un des plus grands chefs de la communauté juive de la Judée sous domination romaine au , et l’un de ses plus grands dirigeants en général.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Jehuda ha-Nasi (hebr. יהודה הנשיא), Juda I. bzw. Rabbi, der Lehrer schlechthin (* ca. 165; † 217) war ein bedeutender Patriarch und jüdischer Gelehrter des Altertums. Er schliesst das Zeitalter der Tannaiten ab.Jehuda ha-Nasi war eine der Schlüsselfiguren des palästinischen Judentums im späten 2. Jahrhundert, das zu diesem Zeitpunkt unter der Herrschaft des römischen Reiches stand.Seine Bezeichnung als Nasi, die auf althebräisch als Titel eines Prinzen verwendet wurde (im modernen Ivrith aber auch in der Bedeutung Präsident verwendet wird), verdankt er seiner Abstammung aus dem Hause Davids - dem Königshaus Israels.
Mehr unter Wikipedia.org...

Juda ha-Nasi także w formie Jehuda ha-Nasi (hebr. רבי יהודה הנשיא) Jehuda Książę (135 - 220). Współcześni mu Żydzi mówili o nim "nasz święty rabbi" (rabbenu ha-kadosz). Z czasem określany bywał po prostu jako Rabbi. Był synem Szymona ben Gamaliela II, kierownika akademii religijnej w Uszy, gdzie Juda spędził młodość. Uznawany przez Rzymian zwierzchnik społeczności żydowskiej w Palestynie w czasach represji po powstaniu Bar Kochby. Tradycja żydowska przypisuje mu przyjaźń z cesarzem Antoniuszem (Marek Aureliusz lub Aleksander Sewer). Cieszył się jednocześnie powszechnym uznaniem wśród Żydów w PalestynieKorzystając z czasów pokoju podjął się ostatecznej redakcji Miszny był zatem przedstawicielem ostatniego, szóstego pokolenia tannaitów. Stworzył centrum naukowo-religijnego w Bet Szearim. Jego uczniami byli Abba Aricha i Mar Szmuel, propagatorzy judaizmu w wersji rabinicznej w Babilonii i fundatorzy tamtejszych akademii rabinicznych.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Рабби Иехуда ха-Наси (известен также как Раббену ха-кадош — «наш святой учитель», или просто Рабби) (ок. 135 — ок. 220, по другим данным — 217) — наси («князь», «патриарх»), глава Синедриона, систематизатор Устного Закона и редактор Мишны, на которой базируется Талмуд и из которого получен классический еврейский закон Галаха.
Продолжение на Wikipedia.οrg...