Josephus

Flavius Josephus (Josef ben Matitjahoe) (Jeruzalem, 37 - Rome, ±100) was een Joodse geschiedschrijver, die naar eigen zeggen afkomstig was uit de priesterfamilies die de tempeldienst verzorgden te Jeruzalem. Aanvankelijk deed Josephus als legerleider mee in de Joodse Opstand (66-70), waarbij Jeruzalem en de Joodse Tempel verwoest werden door de Romeinen. Hij werd in een vroeg stadium van deze opstand gevangen genomen en dankt hieraan waarschijnlijk zijn overleven. In krijgsgevangenschap voorspelde hij de Romeinse bevelhebber Vespasianus naar aanleiding van een droom dat deze keizer zou worden. Vespasianus nam hem mee naar Rome en verleende hem, toen hij inderdaad keizer werd, gratie. Ook kreeg hij een woning en een inkomen. In opdracht van de keizer schreef Josephus toen De Joodse Oorlog (De Bello Judaico), waarmee hij het joodse volk moest overhalen het verzet tegen de Romeinen te stoppen. Josephus bleef in Rome en ruim 20 jaar later verscheen zijn Geschiedenis van de Joden (Antiquitates Judaicae), waarin hij de geschiedenis van zijn volk beschrijft vanaf de schepping tot aan zijn eigen tijd, voor Griekse en Romeinse lezers. Verder schreef hij nog een autobiografie (Vita) en een polemisch werk, Tegen Apion (Contra Apionem), waarin hij zekere aantijgingen tegen het joodse volk weersprak en een uiteenzetting deed van de joodse wet.
Zie meer op Wikipedia.org...