Józef, Józef Egipski (
hebr. יוֹסֵף;
arab. يوسف Jusuf) – patriarcha
biblijny, syn
Jakuba i
Racheli. Jako ukochany syn był znienawidzony przez braci, którzy zamierzali go zabić, ale ostatecznie sprzedali w niewolę Izmaelitom, donosząc ojcu, że został zabity przez dzikie zwierzę. Sprzedany przez Izmaelitów do
Egiptu, gdzie stał się niewolnikiem Potifara – dowódcy straży przybocznej
faraona. Żona Potifara oskarżyła go fałszywie o próbę gwałtu, co zaprowadziło go do więzienia. W więzieniu zasłynął trafną interpretacją snów współwięźniów przepowiadając jednemu z nich powrót do dawnych godności, a drugiemu śmierć. Kiedy faraon miał we śnie tajemniczą wizję siedmiu krów chudych i siedmiu krów tłustych, wezwano Józefa na dwór, gdzie wyjaśnił, że krowy symbolizują lata dobrych zbiorów i nieurodzajów. Zaproponował też władcy gromadzenie zapasów żywności w oczekiwaniu na siedem lat nieurodzajów. Faraon ustanowił wtedy Józefa zarządcą całego
Egiptu, nadając mu imię Safnat Penaech i żeniąc go z córką egipskiego kapłana
Potifera,
Asenat (z którą miał dwóch synów: Efraima i Manassesa).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...