Dla niektórych filmów sam pisze scenariusze, niekiedy też sam komponuje muzykę. Cechą rozpoznawalną w filmach Carpentera jest pokazywanie grozy w postaci kroczących lub też stojących bez ruchu postaci, jakby bezwolnych, opanowanych przez destruktywne zło, którego geneza jest różna w różnych filmach – Atak na posterunek 13, Mgła, Ucieczka z Nowego Jorku, Coś, Książę ciemności, Oni żyją, Wioska przeklętych, Łowcy wampirów, Duchy Marsa. Charakterystyczne jest też dla Carpentera stawianie głównego bohatera przed dylematem natury moralnej, gdy jego bliżsi znajomi przechodzą niezamierzoną mentalną oraz fizyczną transformację przechodząc na stronę zła, stanowiącego bezwzględne zagrożenie i musi podjąć decyzję o ich zlikwidowaniu – Coś, Książę ciemności, Łowcy wampirów.