Indoeuropejczycy – umowna nazwa grupy ludów, posługujących się
językami indoeuropejskimi – pochodzącymi wedle językoznawców od wspólnego
praindoeuropejskiego korzenia. Wspólne korzenie języków indoeuropejskich nie są dziś w sposób poważny podważane. Natomiast w trudniejszej sytuacji jest teza o istnieniu pokrewnych ludów – Indoeuropejczyków. Używanie danego języka – funkcja mogąca ewoluować w czasie – nie musi oznaczać pokrewieństwa etnicznego. Nic nie wskazuje, aby ludy innego pochodzenia etnicznego nie mogły przejmować języków indoeuropejskich wraz z ich rozprzestrzenieniem na obszarze
Europy. Dotyczyć to mogłoby na przykład autochtonicznych ludów europejskich, mieszkających na tym kontynencie przed przybyciem ludów ze wschodu. Często również "nowi" przybysze po pewnym czasie przejmowali język indoeuropejski (np.
tureccy Awarowie zarzucili w średniowieczu język ojczysty i przyjęli język słowiański, różne ludy migrujące w XX w. z Afryki Północnej do Francji przyjęły język francuski etc.). Tak więc identyfikacja języka z etnosem jest sprawą sporną a dyskusja często w
XX wieku zabarwiona ideologią. Jeszcze bardziej kontrowersyjna jest identyfikacja języka z narodem rozumianym wedle
XIX i
XX wiecznych koncepcji. W takim podejściu można by dojść bowiem do przekonania, że wszyscy mieszkańcy
Boliwii, mówiący w
języku hiszpańskim – są Indoeuropejczykami.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...